Home » Verhalen » Verhalen met een glimlach » Plasje bij de HEMA

PLASJE BIJ DE HEMA


PLASJE BIJ DE HEMA

 

'Zo,' zegt de vrouw, 'ik kom even bij je kleppen, Agnes.' Ze pakt een kruk en zet deze zo neer dat ze vanaf haar plek de winkel kan overzien. 'Rustig hè?'

'De loop moet er nog inkomen,' zegt de vrouw die luistert naar de naam Agnes. Ze is van middelbare leeftijd, klein, gezet en draagt een lange witte jas. Ze zit een beetje onderuit gezakt op een stoel bij een tafeltje, waarop een breiwerk, een tijdschrift en een wit schoteltje. Het ruikt er naar schoonmaakmiddelen, chloor overheerst.

'Ja, daarom dacht ik bij mezelf: het kan wel even. Ik moet natuurlijk wel op blijven letten,' zegt ze, terwijl ze de afdeling waar ze werkt in het oog houdt. 'Je zult net zien, als je even zit, komt er zo'n vervelende zeurpiet die de dringende behoefte heeft een aantal vragen op je af te vuren. Het lijkt wel alsof ze ruiken dat je even wilt pauzeren.'

'Hoe was je weekje Ardennen?' wil Agnes weten.

'Vreselijk. Als je nou echt depressief wilt worden, moet je een week in de Ardennen gaan zitten. Bos, bos en nog eens bos. Na drie dagen had ik het helemaal gehad. Ik zei tegen Marcel: "Naar huis, anders pleeg ik zelfmoord." Nee hoor, ik heb de Ardennen wel gezien, de volgende keer ga ik een dagje naar Madurodam.'

'Ben ik ook geweest.'

'Was het leuk?' wil de ander weten.

'Énig,' zegt Agnes, 'breek me de bek niet open.'

'Nou, dat klinkt niet erg enthousiast.'

De vrouw in de witte jas slaakt een diepe zucht die uit haar tenen lijkt te komen. 'Ach, wat zal ik zeggen. Ik ben er geweest met m'n ex. Op een ochtend zegt 'ie: "Wij gaan vandaag een dagje uit."

Ik wist niet wat ik hoorde. Hij had nooit ergens zin in, althans niet met mij. Hij was altijd moe of druk met van alles en nog wat. Achteraf was het me duidelijk waarvan en waarmee.'

'Wijsheid komt altijd achteraf meid,' zegt haar gesprekspartner.

'We waren bijna dertig jaar getrouwd. In het begin ging het wel. We deden nog weleens wat samen, maar heel langzaam kwam de klad erin en werd het een ongelofelijke sleur.'

'Volgens mij krijg je een klant,' zegt de vrouw op de kruk, terwijl ze de winkel in loert. 'Ja hoor, hij komt deze kant op.'

Een lange, slungelige man van middelbare leeftijd komt naar binnen.

'Goedemorgen,' zegt hij lijzig, terwijl hij een lichte buiging maakt, 'kan ik hier naar het toilet?'

'Dan moet je bij haar zijn,' zegt de vrouw, terwijl ze met haar kin naar haar overbuurvrouw wijst. 'Zij is van de toiletten, ik ben van lingerie.'

'Van lingerie … aha,' zegt de man op een toon alsof hij er thuis een aantekening van gaat maken om die vervolgens op te bergen in een of ander geheimzinnig archief.

'Zeg het maar,' zegt de vrouw die de toiletten beheert.

'Ik zou graag even van het toilet gebruik willen maken.'

'Dat kan, we hebben er vier, dus je mag uitzoeken.'

Daarop verdwijnt de man achter een van de deuren.

'M'n ex was heel erg handig, dat moet gezegd worden. Wat z'n ogen zagen, maakten z'n handen. In het begin van ons huwelijk heeft hij het hele huis verbouwd. Ja … en vakwerk hoor, daar kon menigeen een puntje aan zuigen. Het was een zak, maar handig was tie.'

'Een handige zak dus,' zegt de ander.

'Maar ja, daar krijgt de omgeving snel lucht van hoor. Klusje hier, klusje daar, hij was verdorie nooit meer thuis. Hij kreeg het zo druk met de klusserij dat 'ie op een gegeven moment nog maar drie dagen voor z'n baas werkte en de overige dagen op klus was. Geen idee waar 'ie allemaal uithing en wat 'ie uitspookte. Hij kluste zich een slag in de rondte. Maar ja, hij verdiende er wel lekker bij.'

De deur van het toilet gaat open en de man komt weer naar buiten.

'Zo,' zegt hij, 'dat was dat.'

'Die hadden we nog niet gehoord,' zegt Agnes tegen haar overbuurvrouw.'

De man legt een euro op het schoteltje, maakt weer een lichte buiging en verdwijnt tussen de stellingen in de winkel.

'Zo, de eerste is binnen,' zegt Agnes, terwijl ze naar het muntstuk op haar schoteltje staart.

'Dat er nog maar veel mogen volgen meid,' zegt de vrouw van lingerie. 'Maar ga verder met je verhaal.'

'Toen kwam de overbuurvrouw. Een beetje een hoerig typetje. Je kent dat wel: te zwaar opgemaakt, te korte rokjes en opgebonden tieten met een enorme inkijk. Ja en dat terwijl ze de vijftig al dik gepasseerd was hoor. Ze kleedde zich als een jonge meid, maar het zag er allemaal niet uit. Maar goed, dat moet ieder voor zich weten natuurlijk. Ze staat op een ochtend aan de deur; of Joop even wilde komen, want er zat een stopcontact los. Joop was toevallig net thuis en hij achter die hittepetit aan naar de overkant. Hij is meer dan een uur weggebleven. Ja, ik weet het niet hoor, maar toen er bij ons een stopcontact los zat, was 'ie binnen tien minuten klaar. Zal wel een heel speciaal stopcontact zijn geweest bij die overbuurvrouw. Vanaf dat moment had dat mens voortdurend klusjes die nodig moesten gebeuren. Dan zat dit weer los, dan mankeerde dat weer. Het was steeds wat nieuws. Ik zeg nog: "Ze heeft toch een man, kan die dat niet opknappen?"

"Nee," zegt 'ie, "die man werkt de hele dag en die heeft 's avonds geen zin meer om te klussen."

Maar afijn, ik denk: je klust maar een eind weg. Bovendien verdiende het lekker en hij was niet gierig hoor, ik kon kopen wat ik wilde, hij vroeg nooit waar het geld bleef.'

'Die van mij zit bovenop de centen, ik word er knettergek van. Een centennaaier is 't.'

'Nee, daar had ik geen last van. Maar op een gegeven moment begon het geklus bij die overbuurvrouw wel op te vallen. Hij zat er verdorie elke dag. Ik zeg tegen 'm: "Ben jij bij dat mens soms het hele huis aan het renoveren?"

"Hoe kom je daar nou bij?" vroeg tie.

"Nee," zeg ik, "ik vraag maar even."

"Er mankeert van alles aan dat huis," zegt 'ie, "en dat repareer ik dan allemaal."

"Ja ja," zeg ik, "die indruk kreeg ik al."

Maar goed, op een ochtend zegt 'ie dus: "Wij gaan vandaag een dagje uit."

Ik zeg: "En waar gaat de reis naartoe?"

"Naar Madurodam."

Dat leek me hartstikke leuk, daar was ik nog nooit geweest. Binnen een uur zaten we in de auto op weg naar Den Haag. Bij Madurodam de auto geparkeerd, kaartjes gekocht en wij aan de wandel tussen al die huisjes en gebouwen. Vliegveld, havens, snelweg. Het is werkelijk heel erg leuk. Allemaal heel natuurgetrouw nagemaakt ook hè? Heel knap hoor.

Ik zeg: "Kijk, de Westertoren, leuk hè?" Er kwam ook nog carillonmuziek uit.

"Ik moet je even wat zeggen," zegt 'ie.

"Wat dan?" vroeg ik.

"Ik ga bij je weg."

Ik zeg: "Wazzeguu?"

"Ja," zegt 'ie, "ik ben verliefd geworden op de overbuurvrouw en we willen samen gaan wonen."

Ik wist niet wat ik hoorde. Natuurlijk had ik wel het vermoeden dat er iets speelde tussen die twee, maar dat die druiloor me eerst meeneemt naar Madurodam en me dan aan de voet van de Westertoren doodleuk zegt dat 'ie me inruilt voor de overbuurvrouw, dat schoot me even in het verkeerde keelgat. Kun je je dat voorstellen?'

'Wat een hufter,' vindt lingerie.

'Ik heb me omgedraaid en ben linea recta naar de uitgang gelopen. Hij was zo verbouwereerd dat 'ie als een Jan Hen bij die toren bleef staan. Ik naar de auto. Als we ergens heengingen gaf hij mij altijd de autosleutels en die bewaarde ik dan in mijn tas. Ik stap in en rij weg. Ik dacht: je bekijkt het maar, je ziet maar dat je thuiskomt. Toen ik thuiskwam heb ik aangebeld bij de overbuurvrouw. Ze doet open en ik zeg: "Mocht je even niets te doen hebben, dan kun je Joop ophalen. Hij staat in Madurodam, ter hoogte van de Westertoren. Dag sloerie." Ik heb me omgedraaid en ben naar huis gegaan. Afijn, lang verhaal kort, ik heb hem eruit gesodemieterd. Hij heeft eerst een paar maanden bij z'n moeder gewoond en nou woont 'ie samen met die hittepetit. Geen idee waar, maar mijn zegen hebben ze.'

'Gut meid, wat een verhaal. Ik moet nog maar eens even goed nadenken of ik wel naar Madurodam wil. Marcel is ook een zak, maar ik wil hem nog niet kwijt.'

'Vorige week toen jij in de Ardennen zat was het net zo rustig zoals nu. Ik sta hier in de deuropening een beetje te kijken en wie zie ik aankomen?'

De ogen van de overkant vallen zowat uit haar kassen en haar mond zakt open.

'Het is toch niet waar zeker?'

'Ja hoor, mijn ex. Ik had hem al een paar jaar niet gezien, maar ik herkende hem onmiddellijk. Met kleine vlugge pasjes kwam hij deze kant op. Hoge nood, ik zag het zo. Afijn, ik als de sodemieter mijn stoel buiten de deur gezet, m'n broodje gepakt, de deur op slot gedraaid en ik zitten. Hij weet niet dat ik hier de toiletten beheer dus ik denk: dat kan nog een leuke verrassing worden; kom maar op. Zonder naar mij te kijken, wil hij de deur opendoen, maar die zat dus op slot.

"Kunt u even de deur openen?" zegt 'ie, "ik moet naar het toilet."

"Helaas," zeg ik tegen 'm, "ik heb pauze," en ik pak mijn broodje uit het zakje en begin te eten. Hij draait zich om en ziet opeens dat ik het ben. Hij wist niet waar 'ie moest kijken. Alsof 'ie snot zag branden.

"O," zegt 'ie, "jij bent het."

"Ja," zeg ik, "dat heb je goed gezien."

"Kun je de deur even opendoen, ik moet plassen."

"Die indruk kreeg ik al," zeg ik, "maar zoals gezegd, ik heb even pauze."

"Maar ik moet heel erg nodig," zegt 'ie, terwijl 'ie heen en weer staat te springen.

"Ik zie het," zeg ik, "wat ontzettend vervelend voor je."

"Kom nou effe," zegt 'ie, terwijl 'ie het ene been over het andere en dan weer het andere over het ene schuurt.

"Dat kan ik niet maken," zeg ik. "Ik moet me aan gezette tijden houden, anders krijg ik de grootste problemen met de vakbond."

Hij stond te jammeren en te huppen als een klein kind. Plotseling zie ik bij z'n gulp een donkere plek die heel langzaam steeds groter wordt.

"O gotogot," kermt 'ie. "Ik doe het in m'n broek."

"Ik zie het," zeg ik heel rustig, terwijl ik weer een hap van m'n broodje neem. "Weet je wat, ga maar gauw naar huis en laat je maar een schone luier geven door die hittepetit van je. Tot ziens." Toen heb ik de deur weer van het slot gedraaid en ben naar binnen gegaan. Joop heb ik niet meer gezien. Ja zeg, je denkt toch zeker niet dat ik zo'n kruikeduiker op m'n brandschone toiletten laat pissen? Hij bekijkt het maar.'

 

© Carl Slotboom / april 2021

www.carlslotboom.nl

www.tekstbureau-carlslotboom.nl